Vooraanspanning
Het nut van het vooraanspannen van de dwarse buikspieren is het stabiliseren van de wervelkolom en het bekken voordat de beweging met armen en benen ontstaat waardoor foute compensatie van de wervelkolom zoveel mogelijk wordt gecompenseerd. Het aanspannen van de dwarse buikspieren gebeurt met weinig kracht om te voorkomen dat andere spieren die wel voldoende sterk zijn direct mee aanspannen.
De nadruk ligt meer op de nauwkeurige gecontroleerde aanspanning dan op kracht. De dwarse buikspieren zijn de enige buikspieren die de rechter- en de linkerzijde van het lichaam met elkaar verbinden en ook verbonden zijn met de diepe rugspieren. Hierdoor ontstaat een (spier)cilinder waarin de wervelkolom is opgenomen.

De trainingstherapie

De slechte functie van de dwarse buikspieren en diepe rugspieren wordt verbeterd met langzame rustige aanspanningen. Dat voelt alsof we niets doen, maar is cruciaal! De eerste fase van de training is gericht op het leren aanspannen van de dwarse buikspier en de diepe rugspier, gecombineerd met een bewuste ontspanning van alle andere spieren. Dan volgen de basisoefeningen, aanspanning en controle van deze spieren in andere houdingen. Bij het aanleren van de juiste aanspanning kan compensaties optreden door :
– de adem in te houden
– het persen
– het meebewegen van het bekken
– de bekkenbodem direct mee aanspannen.
Pas als deze aanspanning correct wordt uitgevoerd worden in de tweede fase functionele bewegingen geoefend met behoud van de continue lichte aanspanning van de dwarse buikspieren en diepe rugspieren.

Pas als deze oefeningen beheerst worden en de bekkenbodem relatief ontspannen kan blijven zal in de laatste fase de combinatie worden gezocht met zwaardere oefeningen, toegespitst op de individuele situatie van de betreffende persoon. Afhankelijk van met name het lichaamsbewustzijn, status van de bekkenbodemspieren, trainbaarheid en motivatie kan de training een aantal weken tot maanden in beslag nemen. In de opbouw van de oefentherapie gaat het er dus om dat eerst de basisoefeningen goed uitgevoerd worden voordat gekozen wordt voor andere oefenvormen. Het aangeleerde dient als een nieuwe vaardigheid te worden vastgelegd, zodat dit uiteindelijk continu kan worden toegepast in iedere situatie (sport, spel, hobby, werk).

Resultaten
Door deze specifieke training kunnen goede resultaten worden behaald bij mensen met lage rugklachten en bij patiƫnten met disfunctionerende, overactieve bekkenbodemspieren. Deze therapie geldt evengoed voor vrouwen in de zwangerschap of in de periode na de bevalling die te maken hebben met bekkenpijn. Juist bij deze laatste groep blijkt het het voorspannen te zijn weggevallen. Meerdere studies zullen in de toekomst nodig zijn om dit waardeoordeel verder te funderen. De eerste resultaten zijn echter bemoedigend. Een gezamenlijke aanpak van de manueel therapeut, de bekkenfysiotherapeut en de sportbegeleider is bij uitstek hiervoor geschikt. De traditionele training van de lange rug- en buikspieren vaak met fitnessapparatuur werkt averechts bij lage rugklachten als de controle van de stabiliserende spieren nog onvoldoende is. Bij de medische trainingstherapie komt deze training pas op het laatst.